No to szczęśliwego nowego roku, aby ten rok był mniej popieprzony niż obecny oraz, aby szczęście wam sprzyjało.
A teraz daje wam wstęp do mojego dzieła
Tytuł: Catch me
Miarowy stukot toczącego wózka wybudził mnie z męczącego snu. Szpitalne zimno ogarnęło me całe ciało. Zdałam sobie sprawę ze jestem uwiązana. Moje obie ręce SA przykute do balustrady metalowego łóżka, a ja sama leże na mroźnym, białym prześcieradle – niczym nie okryta. Nade mną pochylają Się ludzie w śnieżno białych maskach – zapewne lekarze można by pomyśleć. - „czuje ukucie w prawym ramieniu i powoli zapadam w kolejny sztucznie wywołany sen – ciekawe ile razy będą to powtarzać. Mogę poczekać, jeszcze mam czas kiedyś im się to znudzi, a wtedy ja zadziałam. Niech tylko przyjdzie moja kolej.
Jestem już w kolejnej Sali. Ogarnia mnie przeraźliwa ciemność, czuje charakterystyczny zapach metalu po mojej prawej stronie. Na pewno na jakiej półce leża skalpele i inne sprzęty chirurgiczne. Nie czuje powiewu świeżego powietrza, wiec zapewnię musieli mnie zabrać kilka , a może kilkanaście pięter pod ziemia, czuje dookoła zapach zgnilizny – nawet nie postarali się o klimatyzacje.
- obudziałaś się w końcu- głos dobiegł z głośnika nade mną, choć wiedziałam ze jest tuz za ściana i mnie obseruje- tak długo czekaliśmy, ale oto wkońcu jesteś, po tylu latach poszukiwań i tak łatwo wpadłaś, prawie nie do pomyslenia. Coz nawet najlepszym może Zarzyc się pomyłka, ale tobie i to taka. Jednej z zakazanego gatunku. Cóż począć, zawsze będziemy góra, jest nas bowiem więcej. jednak zostałaś jedyna z najstarszych. jakim sposobem, czemu jeszcze istniejesz.
Od kiedy się urodziłam wszyscy bez wyjątku się mnie bali, łącznie z moja matka i ojcem. Moje tak zwane rodzeństwo mnie nienawidziło a ludzie ze wsi albo z przerażeniem w oczach jak najszybciej oddalali się albo brzydzili i unikali.Wynik był jednak jednakowy . Zawsze byłam sama. Od niepamiętnych czasów , a wszystko przez głupie znamie – w kształcie księżyca na skroni. starsi ludzi mówili ze nie należę do tego świata, że nie powinnam się była urodzić, że jestem błędem głupiej suki, jaka była moja matka, ze mogę przynieść tylko nieszczęście. Chcieli się mnie pozbyć, lecz lokalny ksiądz na to nie pozwolił. Nie wiedział co czyni, lepiej by zrobił gdyby pozwolił mnie zabic kiedy była jeszcze taka mozliwość, przynajmniej bym nie cierpiała. Nosiłam najgorsze ubrania, znoszone do granic możliwości, jadłam tylko to co sama znalazłam, upolowałam lub ukradłam. Swe czarne jak wegiel włosy związywałam kawałkiem szmaty zabranej z plota szalonej staruchy. Byłam cała posiniaczona – to dzieciaki za namowa rodziców rzucali przydrożnymi kamieniami, czasami zwierzęcymi odchodami. cieszyłam się gdy nadchodziła noc, wtedy miałam chwile spokoju. spałam w lesie w starym drzewie , nawet w oborze ze zwierzętami. Nie dali mi posłania. Trwaloby to zapewne jeszcze dłuższy czas gdyby nie mój wybawca – a może mój prześladowca nie zjawił się pewnej nocy w gospodzie mojej matki. Przyjechał powozem z 2 koniami – co na nasze warunki oznaczało wielkie pieniadze. zazadał najlepszego poslania dla siebie i dla swojego sługi, jednoczesnie proszac o dyskrecje. To było pierwsze spotkanie z osoba mojego gatunku.
)
-
zgredek88:
-
zgredek88:
Pokaż wszystkie (2) ›